Bu maceranın sonuna geldik…
Evlendikten sonra ilk yuvamız olan Beylikdüzünde ki evimizden taşınıyoruz… (Bknz: Taşınıyoruz) Asla taşınmayız diye düşünüyorduk. Bir sürü de hayal kurmuÅŸtuk. Çocuklarımız burada ferah bir ortamda büyüyecek, ÅŸehrin kargaÅŸasından, kalabalığın ve çeÅŸitliliÄŸin getirdiÄŸi saygısızlıktan uzak kalacaklardı…
Seviye’nin de iÅŸyerinin mecidiyeköy’e taşınmasıyla artık bu ev bizim için çok uzak kalmaya baÅŸladı ve günümüzün 1/6 sı yollarda geçmeye baÅŸladı.
Artık hić bir ÅŸeye yetiÅŸemez, dinlenemez olduk…
Bu nedenle ne kadar çok sevsek de ilk yuvamızdan taşınmak zorunda kaldık…
Bu yazıyı son gecemizin hatrına bir kac kelime için yazmak istedim ve buraya not düşüyorum hiç birÅŸey burada bitmedi…
Hala umudumuz var!
Yine geleceÄŸiz!
Çocuklarımız burada büyüyecek!
To be contunied…
4 Yorum
24 AÄŸustos 2010 @07:50
Severek ayrılmak gibi oldu bizimkisi :/
24 AÄŸustos 2010 @09:28
Döneceksiniz pek tabi, bebelerinize ben bakacağım. Bebe olunca dadıya yakın olmak lazım gelecek, geleceksiniz :P Hayırlı uÄŸurlu olsun komÅŸularım. 10 yıllık evliyim, 6 sene M.Köy’de oturdum. Kalan senelerde de buradaydım. 10 senedir tek komÅŸusu siz olmuÅŸtunuz Gök ailesinin :) Çok görüşemedik ama başın darda olsa kapısını çalacağın dostlarının olduÄŸunu bilmek güzeldi. Ailecek sizi seviyoruz. Yolunuz aydınlık, yeni eviniz huzur dolu olsun.
01 Eylül 2010 @22:10
Hayırlı olsun.
Daha mutlu olursunuz umarım. Mecidiyeköyde oturan birisi olarak kesinlikle buraya gelmemenizi tavsiye ediyorum :P
01 Eylül 2010 @22:50
Ufuk taşındık artık :)
Yorum Yapın