Kategori arşivi: Gece esintisi

Senimi benden ayırma yar

Ne kadar uzak olursan ol,
Yanıbaşımdasın aslında,
Elin omzumda sanki nefesin boynumda.
Diyorum ya iste yanıbaşımda
Hemen tam şuramda…

Sen bilemezsin belki pek de söylemem,
Ama demek değil ki ‘ben özlemem’,
Hem çok da severim valla severim,
Sadece yeteri kadar ‘çok’ diyemem…

Her akşam ‘iyi geceler’ demesen ,
Her sabah ‘günaydın’.
Ne bir gecem iyi olur,
Ne de o günüm aydın.

Gözünü gözümden, elini elimden,
Sözünü sözümden, tenini tenimden,
Senimi benden ayırma yar…

Bir garip şiir denemesi – Ağlasam sadece…

Ağlasam sadece…
Gülerek ağlasam,
Yüzüm gülse, gözlerimden yaşlar aksa,
Bakarken gül yüzüne sulansa yavaş yavaş, dolsa göz bebeklerim…
Dönsem arkamı, seni görsem önümde.. Gözlerine değse gözlerim,
Çaresizliğe düşmüş beklerken, ummadığım bir anda! Sesini duyup dönsem…
Herşeyin farkına varmış elleri başının arasında sadece beklesem.

* Bi de alttan yukarı doğru oku ey okuyucu

Hepten Yek olmak!

Ey okuyan…
Bütün olmak nedir biliyor musun?
Tek bir parça olmak…
Kimseyi tanımamak, Kimseyi bilmemek…
Kızacağın kişinin de seveceğin kişinin de tek ve aynı olması…

Sevincini,
Üzüntünü,
Huzurunu,
Huzursuzluğunu,
Ruhunu paylaşmak…

Yani kısacası Hepten Yek Olmak nedir bilir misin?

Dünyanın en güzel şehirlerinden birinde olmaktan neden nefret eder ki insan?

Bir şehir düşünebilir misiniz?
O şehir ki “Dünyanın en güzel şehirlerinden biri” denilebilecek kadar güzel…
Manzarası…
İnsanı…
Havası…
Bir şehir ki adı bile aşkla anılabilecek kadar özel…
Oranın insanın bile gururla “benim memleketim” diye bildiği güzide yerlerden biri…

Okumaya devam et

#EOZIZI: FriendFeed etkisi…

Bir önceki yazımda eşime hazırladığım süprizden ve Bloggerların desteğinden bahsetmiştim.

Bunun yanında bir de üyesi olduğum FriendFeed sitesi ve burada tanıştığım onlarca güzel insanın etkisi var ki sözlerle anlatılamaz.
Bu güzel günü bizimle paylaşmaları daha önceki yazışmalarda ve etkinliklerde çekilmiş resimleri kullanmaları ve fazlası…
Bu keyfi anlatmaya kelimeler yetmez.

Bir de bu açılan feedlere yapılan yorumlarla kutlayan, Beğen linkini tıklayarak bu çoşkuda ki mutluluğumuza mutluluk katan tanıyan tanımayan 100 e yakın kişiye de ayrı ayrı
selam ve sevgilerimi bu yazı ile bildiriyorum.

GeneratioN: Onlarınki kıpkırmızı bir AŞK hikayesi…
Fundalina: BÜYÜK GÜN!!! KALOĞLU çiftinin büyük aşkları 7 yıl önce bugün başlamış…
Göktaşı: Sevieeee cian seni çok sevie…
OCSA: Sizce bu mutlu çiftin bize vereceği yeğen Kız mı olur? Erkek mi ?
Aybüke Altınöz: Born on roses…
Gabriela: 7 yıl değil 70 yıl hep mutlu olsunlar
Gökçe Göksel: ch Seviye’yi seviyeeee…
ozztrojen: Her EOZIZI lafını gördüğümde…
İbrahim Uzun: Best of day’i kaplayan seviye&cihan çiftine mutluluklar
Murat Ödemiş: Friendfeedin En Güzel Çifti…
Mobil Adam: Yürüyün be kim tutar sizi…
Ramazan: Gördüğüm bütün feedlerde Seviye ve Cihandan bahsedilmekte…
Buğra Bayrak: Bütün feedlerde bundan bahsediliyor, fark etmişsinizdir…
Mutfak Teyze: Çok tanımasam da Seviye ve Cihan KALOĞLU birlikteliği için…

Hepinize ayrı ayrı Teşekkür ederim…

Bir hayranım peşime takıldı :)

Sarman

Cumartesi gecesi saat 23:00’da ancak işlerimi bitirebildim. Eve gitmek için yola çıkmıştım. Bilenler bilir Kasap sokaktan çıkıp Zincirlikuyu metrobüse geçmek için bi üst geçit var. Gayet kendi halimde sallana sallana yürüyordum ki merdivende beni karşılayan bir sarışın  hayranımla karşılaştım. Onca insan geçti yerinde kıpırdamayan güzel şey beni görür görmez koşa koşa yanıma geldi :) Elimi uzattığım anda iki ayağı üzerine dikilen kedicik kendini sevdirmek için türlü şebeklik yaptı. Biraz sevip yoluma devam edecektim ki peşime takıldı :)  Zincirlikuyu metrobüs çevresinde gidebileceği hiç bir yer yok. Orada kaldığı takdirde ezilme tehlikesi çok canımı sıktı. “Nasıl taşırım ben ya, heyecanlanıp gürültüden elimden atlarsa…” diye düşündüm biraz… Okumaya devam et

İşte O benim…

Bir ara şöyle bir şey yazmıştım. Tam da yıl dönümümüze denk getirmiştim.
Bu kadar beğenileceğini pek tahmin etmemiştim :) Beklediğimden çok kişi okumuş meğer…
Ne zaman yeni bir çift ile tanışsak sohbet sohbeti açıyor ve konu tanışma hikayesine geliyor.

“Biz de MSN de tanıştık” deyince “aaa biri yazmıştı onu çok güzelmiş hikayeleri… ya çok duygulandım ben onu okurken. Siz de okusanıza..” diyorlar.
“O benim işte” diyorum daha da şaşırıyorlar :)

Sanki benim ki biraz Ağlayan Palyaçonun hikayesine benziyor :)

Msn de sadece gözlerini gördüğün kızla evlenmek :)

13 temmuz 2007 hayatımın dönüm noktalarından biri…
Biricik eşim, evimin programcısı, kedilerimin annesi, blogger SvY ile evliliğimizin başlangıç noktası.

Evlilik aslında işin son adımı bu macera 12 aralık 2003 de başladı.
Bu tarih bir zamanlar sağlam bir bilgisayar forumu olan www.acemiler.net diye bir siteye üye olduğum gün. “Yurdum insanı ch” başlıklı kısa bir tanışma yazısını henüz yazmıştım. Heyecanla sağa sola bakınır halde dolanıyordum. Bir anda ekranımda “1 mesaj var” yazdığını farkettim. Hoşgeldin robotu diye tereddüt ile açtığım mesaj kısacıktı.
Sadece “Burcun ne? Ya oğlaksın ya kova. Konuşkan birine benziyorsun, o halde sen oğlaksın.” yazıyordu. “Kim bu? , Burcu mu nereden biliyor?” gibi sorular kafamda iken, yazışmalar arasında “kahve yerine çay seven geveze ve karışık cümleler kuran gıcık bir tip… Sen oğlaksın” gibi şeyler geçti.

Herşey oldukça ilginç ilerliyordu.
Akşamı msn de konuşmuştum. İlk defa resmini gördüğümde küçücük msn karesi içinde sadece gözleri vardı.
Yemyeşil bir deniz gibi… O an karar vermiştim.
Henüz yüzünü görmediğin biri ile evlenmek istemek nasıl bir duygu tahmin bile edemezsiniz. Kendi kendime saçmalıyorsun diyordum.
Çok sevdiğim bir arkadaşa “ben evleniyorum” dediğim de şok olmuştu hele biraz daha detay verdiğimde “saçmalama” da o yapıştırdı.
Ekran görüntüsünü çekip resmi ayrı kaydettikten sonra yolladım. Resmi gördüğünde iyice dalga geçtiğimi sanıyordu.
15 gün sonra uzun uğraşlarla buluşma teklifimi kabul ettiğinde havalara uçuyordum.

Ilk yazışmada aşktı bizimkisi
Ve aradan 15 gün geçmişti ki yolun ortasında durup gözlerine bakarken evlenme teklifi…
O günden itibaren geçen 5.5 senede ilk 3 senesi hiç eksiksiz olmak kaydıyla hergün akşam Levent ten Aksaray a, Aksaray dan Yenibosna ya, Yenibosnadan gece yarısı Bayrampaşa ya seferler düzenlemeye başladım. Arkadaşlarımla görüşmez olmuştum kapılmış o yeşil gözlere uçuyordum. 3 sene boyunca yalvarışlarımın sonunda evlenmeyi kabul ettiğinde yepyeni bir heyecanla kavrulmaya başladım. Yaşanan türlü sorun türlü zorluk elele omuz omuza atlatıldıktan evlilik hazırlıkları başlamıştı…
Gün saydığımız zamanlar aklımızdan hiç çıkmaz…
200 gün kaldı, 120 gün kaldı, 50, 10, 2 derken bir bakmışız ki evleneli 2 sene bitmiş.
Bu geçen zaman içerisinde arkadaşlar arasında nasıl tanıştığımız öğrenilmeye başlandığında gösterilen ilgi oldukça hoş.

Çünküsüz, rağmensiz seviyorum seni Karıcıgım.

ch: sevio…