Dile kolay 26 sene önce başladı seninle arkadaşlığımız…
Ben küçüktüm, sen daha küçüktün…
Beraber ağlayıp, beraber gülmeye başlayalı ne çok zaman olmuş değil mi?

Az yemedik birbirimizi…

Sen suçlu olduğunda ben, ben suçlu olduğumda sen dayak yedin.

Bir lokma ekmeği paylaştığımız zaman da oldu,
Koca tencere yemeği paylaşamadığımız zaman da…

Sokakta da, evde de hiç sakınmadık birbirimizden desteği…
Aramızdaki tartışmalara karışana kolkola verip “Sen karışma biz kardeşiz!” demeyi de bildik…
Diğeri zordayken koşup yok yere dayağı da beraber yedik…

Güldük… Ağladık… Küstük… Barıştık…

Kimi zaman kavga edip 5 dakka sonra kan revan içinde oyuna devam ettik…
Kimi zaman Anne-Babamızın harçlık verip diğerine söyleme dediğinde koşa koşa haber verdik birbirimize…
“Olm koş lan bana para verdiler sen de al!”

İşte birader, eşek kadar olduk…

İyi ki doğdun Kardeşim…
İyi ki doğdun Ceyhun Kaloğlu…
İyi ki doğdun en uzun süreli arkadaşım…

Nice mutlu yıllara…