13 temmuz 2007 hayatımın dönüm noktalarından biri…
Biricik eşim, evimin programcısı, kedilerimin annesi, blogger SvY ile evliliğimizin başlangıç noktası.

Evlilik aslında işin son adımı bu macera 12 aralık 2003 de başladı.
Bu tarih bir zamanlar saÄŸlam bir bilgisayar forumu olan www.acemiler.net diye bir siteye üye olduÄŸum gün. “Yurdum insanı ch” baÅŸlıklı kısa bir tanışma yazısını henüz yazmıştım. Heyecanla saÄŸa sola bakınır halde dolanıyordum. Bir anda ekranımda “1 mesaj var” yazdığını farkettim. HoÅŸgeldin robotu diye tereddüt ile açtığım mesaj kısacıktı.
Sadece “Burcun ne? Ya oÄŸlaksın ya kova. KonuÅŸkan birine benziyorsun, o halde sen oÄŸlaksın.” yazıyordu. “Kim bu? , Burcu mu nereden biliyor?” gibi sorular kafamda iken, yazışmalar arasında “kahve yerine çay seven geveze ve karışık cümleler kuran gıcık bir tip… Sen oÄŸlaksın” gibi ÅŸeyler geçti.

Herşey oldukça ilginç ilerliyordu.
Akşamı msn de konuşmuştum. İlk defa resmini gördüğümde küçücük msn karesi içinde sadece gözleri vardı.
YemyeÅŸil bir deniz gibi… O an karar vermiÅŸtim.
Henüz yüzünü görmediğin biri ile evlenmek istemek nasıl bir duygu tahmin bile edemezsiniz. Kendi kendime saçmalıyorsun diyordum.
Çok sevdiÄŸim bir arkadaÅŸa “ben evleniyorum” dediÄŸim de ÅŸok olmuÅŸtu hele biraz daha detay verdiÄŸimde “saçmalama” da o yapıştırdı.
Ekran görüntüsünü çekip resmi ayrı kaydettikten sonra yolladım. Resmi gördüğünde iyice dalga geçtiğimi sanıyordu.
15 gün sonra uzun uğraşlarla buluşma teklifimi kabul ettiğinde havalara uçuyordum.

Ilk yazışmada aşktı bizimkisi
Ve aradan 15 gün geçmiÅŸti ki yolun ortasında durup gözlerine bakarken evlenme teklifi…
O günden itibaren geçen 5.5 senede ilk 3 senesi hiç eksiksiz olmak kaydıyla hergün akÅŸam Levent ten Aksaray a, Aksaray dan Yenibosna ya, Yenibosnadan gece yarısı BayrampaÅŸa ya seferler düzenlemeye baÅŸladım. ArkadaÅŸlarımla görüşmez olmuÅŸtum kapılmış o yeÅŸil gözlere uçuyordum. 3 sene boyunca yalvarışlarımın sonunda evlenmeyi kabul ettiÄŸinde yepyeni bir heyecanla kavrulmaya baÅŸladım. YaÅŸanan türlü sorun türlü zorluk elele omuz omuza atlatıldıktan evlilik hazırlıkları baÅŸlamıştı…
Gün saydığımız zamanlar aklımızdan hiç çıkmaz…
200 gün kaldı, 120 gün kaldı, 50, 10, 2 derken bir bakmışız ki evleneli 2 sene bitmiş.
Bu geçen zaman içerisinde arkadaşlar arasında nasıl tanıştığımız öğrenilmeye başlandığında gösterilen ilgi oldukça hoş.

Çünküsüz, rağmensiz seviyorum seni Karıcıgım.

ch: sevio…